eduardo estévez

veño de saber, por casualidade, que os lectores de fervenzas literarias escolleron construcións como mellor libro de poesía para adultos de 2008.

non podo dar demasiados detalles sobre este premio porque os descoñezo. si que se outorga por votación dos lectores da web. e xusto viña de comentarlle a un bo amigo que os premios dos lectores son os que máis me apetecería recibir.

non podo, logo, ocultar a miña ledicia por esta nova recibida a destempo.

a columna de opinión desta semana no blog de editorial galaxia é da miña autoría. deixo constancia, brevemente, dalgunhas cousas que ando pensando sobre o frecuente (e trillado xa) tema dos libros electrónicos e agradezo dende aquí o convite de galaxia.

con algo de demora, deixo aquí unhas poucas fotos da entrega do premio “illas sisargas”, en malpica.
para comezar, o señor alcalde:

a continuación veu, a presentación dos libros gañadores da edición anterior. paco souto co seu alentar na túa rosa:

e emma pedreira presentando o libro gañador, xoguetes póstumos:

por fin, a lectura de rúa da cancela que fixemos, como debe ser, a dúas voces.
.
podedes escoitar uns poemas esta semana no diario cultural.
para que o ano que queda antes da saída do libro non se faga moi longo.

prometín unhas fotos da entrega do premio “illas sisargas” pero hoxe pareceume máis urxente este post:

apoio firmemente o manifesto e toda canta iniciativa cidadá propicie a defensa do libre uso da rede para a difusión de cultura.

manifesto en defensa dos dereitos fundamentais en internet

estás de acordo?
reproduce o manifesto no teu blog!

recibo a nova de que o xurado do premio illas sisargas de poesía erótica deste ano (integrado por antón noceda, técnico de cultura de malpica, emma pedreira e paco souto, gañadora e finalista do ano pasado) decidiu outorgar o premio deste ano a rúa da cancela, un libro que escribín a catro mans con eli ríos.

e xa podedes imaxinar como andamos de encantados.

a entrega do premio é nunha cea que terá lugar hoxe ás 22:30 en casa arpón, unha casa rural situada no termo municipal de malpica. alí tamén se presentarán os libros de emma (Xoguetes póstumos) e de paco (Alentar na túa Rosa).

prometo fotos para o domingo!

(esta, coas sisargas ao fondo dende a praia de seiruga fíxoa eli cando estivemos por aló este verán.)

na nova de vieiros que daba conta da substitución de xurxo souto en “aberto por reformas” por xusto lópez carril aparecían moitos comentarios dos lectores laiándose polo asunto. algún preguntábase “quen votou a estes tipos?”. pregúntome eu: a culpa será dos que votaron o pp? ou dos que non foron votar porque “son todos iguais”?

noutra nova sobre a enquisa do galego no ensino aparece algún propoñendo boicoteo á enquisa fraudulenta consistente en non contestala (falta o link, non o atopo agora). canto tempo máis imos seguir cometendo o mesmo erro? por favor, contestade a enquisa! poñede galego a todo! engadide os comentarios que queirades pero contestade!

e fagamos toda a forza posíbel dende o noso sitio para frear esta campaña do pp contra da nosa lingua.

rosa aneiros gaña dous premios dunha tacada na cea de xerais. noraboa grande para rosa. dá ledicia que triunfe unha persoa que se toma en serio o seu traballo como o fai rosa. e, como reseña jaure, xa empezan os ruxe-ruxes, bótase a andar a andar a máquina de fume. pasan as xeracións e neste país empeñámonos en seguir movendo o marco un metro máis aló. se fose para termos máis leira, aínda bueno. pero é que o facemos só para que o veciño teña menos. hai que fastidiarse!

o venres pasado estiven nas pontes, convidado polo grupo poético alalá.

é unha xente encantadora (á que xa coñecía doutras miñas incursións por aló) que sostén unha envexábel actividade literaria. entre outras cousas, fan todos os anos dous recitais públicos na casa dopeso (o auditorio municipal das pontes, digamos): un en primavera e outro no outono.

nalgúns deses recitais convidan un poeta para que os acompañe.

a primeira vez que fun, de público, pensei, ao entrar no auditorio, que eran uns optimistas. aquela sala é enorme. e eu só unha ou dúas veces vira máis de 50 persoas nun recital.

pero pouco a pouco aquilo foise ocupando e, aínda que non queda xente de pé, si que o aspecto ao comezo do acto impresiona.

o grupo organiza o recital con mimo, decoran o escenario sempre con algún motivo diferente, entregan programas de man, convidan músicos a que os acompañen nos interludios entre lectura e lectura (este ano, ademais, houbo unhas mostras de danzas orientais). todo está moi ben montado.

a achega máis interesante destes recitais consiste en que preparan un power-point e, a medida que vas lendo, os textos vanse proxectando detrás túa. é unha cousa que moitas veces boto en falta como público de recitais: ver os cortes de verso do poema. aquí este asunto está solventado.

si é certo que lle resta un pouco de espontaneidade pero eu busqueille a volta e non me sentín o encorsetado que pensaba.

porque (aínda non o dixen) o escritor convidado deste recital de primavera fun eu.

deixo aquí constancia do meu agradecemento aos alalás polo seu convite: santi, gloria, aníbal, ofelia e maricarmen.

e un par de fotos para que vexades como foi a cousa.

hoxe
xoves
11 de
xuño
20:30
libraría trama
r/da coruña 21

asistide!
convidade!
difundide!

e
empapelade
as rúas de
poesía!

a xente do clube de lectura do ies moncho valcárce das pontes ten un blog onde manteñen diversa información sobre as cousas que fan.

no blog hai unha sección “microrrelatos“. a idea é ofertar pequenas lecturas para que se poidan facer directamente no blog, a maiores doutras que se fan en libros e no blog só se comentan.

a curiosidade está en que, nesa sección, incluíron un par de poemas do meu libro construcións. sempre dixen que, a estas alturas da historia da literatura, os límites entre os xéneros son ben discutíbeis, difusos e mesmo innecesarios ou inútiles.

e a min pregúntanme con frecuencia por que digo que construcións é un libro de poesía e non de relatos.

a mirada sistémica diría simplemente que construcións é poesía porque levou un premio de poesía, porque está editado nunha colección de poesía, etcétera. quer dicir: se o sistema o asume como poesía, éo.

eu digo que a poesía está na metonimia que implica a mirada nos detalles. e na preocupación dos textos por plantexar preguntas no canto de ofrecer respostas.

pero o que eu diga pouco importa. o importante é que os lectores collan eses textos e os transformen, os manipulen. os queiran.

nunha hora e pouco entréganlle a eli o seu premio de poesía concello de carral.

así que temos a casa toda revolucionada, vestindo ananos e poñéndoos guapos para a ocasión.

eu estou encantado de voltar a carral varios anos despois de recibir eu mesmo ese premio.

e todos estamos moi orgullosos da nosa eli.