presentación de ellis island

data corrixida!

isto que eu, Georges Perec, vin preguntarme aquí, é
a errancia, a dispersión, a diáspora.
Ellis Island é para min o lugar mesmo do exilio,
quer dicir,
o lugar da ausencia de lugar, o non-lugar, o
ningún sitio.

velaquí un fragmento de ellis island, o libriño de georges perec que saíu do prelo hai unhas cantas semanas en tradución do francés feita por min mesmo.

o texto orixínase nunha encarga, feita pola televisión pública francesa, ao realizador robert bober e mais ao propio perec de levaren a cabo un documental sobre ese pequeno illote da bahía de nova york no que estaban localizadas as oficinas de inmigración americanas.

o guión do documental está composto maioritariamente por entrevistas. este libriño contén a parte escrita por perec, que xa fora publicada en francés como texto separado e que eu sempre lin como se fose un pequeno libro de poemas.

porque ten esa maneira dos poetas de mirar o mundo e reflectilo desde a verdade da lírica: esa afirmación que é rotunda porque é consciente de que esa rotundidade é outra e diversa en cada lector.

mañá, xoves, ás 20.00, na libraría couceiro de santiago, presentamos este libro. vaime acompañar o escritor mario regueira que tanto sabe de aprofundar nos libros e na realidade como o demostra acotío no seu blogue.

oxalá poidades acompañarnos.

 

“ellis island” de georges perec

antes de rematar o ano tiven nas miñas mans un exemplar de ellis island, de georges perec, editado en galego por franouren.

Ellis Island

son lector devoto de perec desde que, hai xa uns cantos anos, caeu nas miñas mans un exemplar de la vie, mode d’emploi na edición de compactos anagrama.

encantoume tamén el gabinete de un aficionado (descoñezo o título orixinal, lino tamén traducido ao español).

un día topei nunha libraría de buenos aires cun exemplar de ellis island. era unha edición arxentina. lin boa parte do libro alí mesmo e fiquei impresionado: ten ese xeito de explicar o mundo a través da descrición detallada, tan propio de perec, esa asombrosa facilidade para profundar nas emocións sendo aparentemente frío e matemático, obxectivo e fotográfico.

merquei varios exemplares e, á volta, regaleillo a algúns amigos.

o libro é a parte escrita por perec do guión dun documental feito para a televisión pública francesa sobre ellis island: un illote na entrada da bahía de nova york onde estiveron situadas durante moitos anos as oficinas do control de inmigración. todas cantas persoas tentaron entrar nos estados unidos durante a primeira metade do século XX pasaron por alí. alí eran identificados, inspeccionados, interrogados e, finalmente, aceptados ou rexeitados.

aquel edificio era, para os que chegaban, a porta (aberta ou pechada) a unha oportunidade que europa lles negara.

cando quedei sen exemplares tentei mercar máis e foi alí que descubrín que o libro, en toda a península, non estaba editado máis que en catalán. entón decidinme a traducilo e, cando o traballo estivo feito, coñecín á xente de franouren e… o resultado xa está nas librarías.

o guión está presentado en verso. non vou tentar aquí determinar se se trata de poesía ou prosa. eu lino como poesía e como poesía traducino. porque dei por suposto que ese modo de tentar explicar o mundo (un mundo, un dos posíbeis) só era abordábel desde unha visión lírica.

pero decidídeo vós mesmos. confío en que non vos ha defraudar.