“ellis island” de georges perec

antes de rematar o ano tiven nas miñas mans un exemplar de ellis island, de georges perec, editado en galego por franouren.

Ellis Island

son lector devoto de perec desde que, hai xa uns cantos anos, caeu nas miñas mans un exemplar de la vie, mode d’emploi na edición de compactos anagrama.

encantoume tamén el gabinete de un aficionado (descoñezo o título orixinal, lino tamén traducido ao español).

un día topei nunha libraría de buenos aires cun exemplar de ellis island. era unha edición arxentina. lin boa parte do libro alí mesmo e fiquei impresionado: ten ese xeito de explicar o mundo a través da descrición detallada, tan propio de perec, esa asombrosa facilidade para profundar nas emocións sendo aparentemente frío e matemático, obxectivo e fotográfico.

merquei varios exemplares e, á volta, regaleillo a algúns amigos.

o libro é a parte escrita por perec do guión dun documental feito para a televisión pública francesa sobre ellis island: un illote na entrada da bahía de nova york onde estiveron situadas durante moitos anos as oficinas do control de inmigración. todas cantas persoas tentaron entrar nos estados unidos durante a primeira metade do século XX pasaron por alí. alí eran identificados, inspeccionados, interrogados e, finalmente, aceptados ou rexeitados.

aquel edificio era, para os que chegaban, a porta (aberta ou pechada) a unha oportunidade que europa lles negara.

cando quedei sen exemplares tentei mercar máis e foi alí que descubrín que o libro, en toda a península, non estaba editado máis que en catalán. entón decidinme a traducilo e, cando o traballo estivo feito, coñecín á xente de franouren e… o resultado xa está nas librarías.

o guión está presentado en verso. non vou tentar aquí determinar se se trata de poesía ou prosa. eu lino como poesía e como poesía traducino. porque dei por suposto que ese modo de tentar explicar o mundo (un mundo, un dos posíbeis) só era abordábel desde unha visión lírica.

pero decidídeo vós mesmos. confío en que non vos ha defraudar.

 

“rúa da cancela” en vigo

caldeirón en vigo

 

este venres ás 20.00 en librouro (vigo) participarei dun novo recital-presentación dos libros de caldeirón.

será para presentar os libros todos desta colección de poesía erótica na que se publican as obras gañadoras do certame de poesía erótica illas sisargas que convoca anualmente a a.c. caldeirón e o concello de malpica.

compartirei mesa con recital antonio garcía teijeiro (gañador da 1ª edición do premio) e maría lado (a gañadora de 2010 que acaba de ver publicado o seu libro amantes).

a ver se nos vemos por aí.

pel con pel en moaña

o sábado pasado estiven en moaña na presentación de pel con pel.
hai dous detalles que fan que estas presentacións sexan ben diferentes ás de sempre: unha é que se fan en horas de sol e a outra é que o público está composto por pais, nais e moitos nenos pequenos.
da vez pasada, en compostela, o auditorio era grande e por iso houbemos ler os textos nun pequeno estrado, con atril e micro. eu teño nese libro un texto algo difícil de ler en alto porque é bastante fragmentario e xoga con varias voces. e, a pesar de que foi emocionante para min, non quedou tan ben a lectura.
o do sábado foi diferente. había menos xente, o sitio era máis pequeno e escollín non usar o micro e ler diante da xente, pegadiño á primeira fila. e o resultado foi moito mellor. hai tempo diría que habería que preguntar ao público para saber se saíra ben. pero agora aprendín a lelo nas caras, nos ollos que me miran mentres leo, que sorrín cos fiusssssss e bummmmmm do poema.
así que podo dicir, sen dubidalo, que foi unha lectura preciosa (grazas, estevo, polo adxectivo).
hai algunhas fotos no blog de editorial galaxia. pero eu teño algunha máis. mirade:
pel con pel en moaña
pel con pel en moaña
pel con pel en moaña

pel con pel

este domingo estarei na presentación de pel con pel, un volume que publica editorial galaxia en colaboración con fedegalma.

o volume contén as fotos premiadas no II concurso sobre lactación materna que organizou fedegalma, acompañadas de textos de escritores e escritoras do país: dores tembrás, marta dacosta, begoña caamaño, ledicia costas, francisco castro, alfredo ferreiro, xosé maría álvarez cáccamo, román raña, yolanda castaño e mais eu.

a cita é no centro sociocultural das fontiñas ás 16:30.

microrrelatos en obras

a xente do clube de lectura do ies moncho valcárce das pontes ten un blog onde manteñen diversa información sobre as cousas que fan.

no blog hai unha sección “microrrelatos“. a idea é ofertar pequenas lecturas para que se poidan facer directamente no blog, a maiores doutras que se fan en libros e no blog só se comentan.

a curiosidade está en que, nesa sección, incluíron un par de poemas do meu libro construcións. sempre dixen que, a estas alturas da historia da literatura, os límites entre os xéneros son ben discutíbeis, difusos e mesmo innecesarios ou inútiles.

e a min pregúntanme con frecuencia por que digo que construcións é un libro de poesía e non de relatos.

a mirada sistémica diría simplemente que construcións é poesía porque levou un premio de poesía, porque está editado nunha colección de poesía, etcétera. quer dicir: se o sistema o asume como poesía, éo.

eu digo que a poesía está na metonimia que implica a mirada nos detalles. e na preocupación dos textos por plantexar preguntas no canto de ofrecer respostas.

pero o que eu diga pouco importa. o importante é que os lectores collan eses textos e os transformen, os manipulen. os queiran.